filosofie: lao zi

Historie
De filosofie van dao is onder andere beschreven door Lao Zi (Lao Tzu). Lao Zi is een titel gegeven aan Li Er of Li Dan, die ca. 600 voor Christus leefde en beschouwd wordt als de eerste filosoof van de daoïstische school. Lao Zi betekent oud kind of oude meester. Eigenlijk refereert de naam aan een of meerdere historische figuren en een groep van teksten. De Laozi of dao de jing (tau te tsjing), de canon van de weg en deugd, wordt toegeschreven aan hem en is een van de heiligste geschriften van het daoïsme. Er zijn verschillende commentaren op de dao de jing bekend, o.a. van Yan Zun, Wang Bi, He Shang Gong en Fu Yi. Daarnaast zijn teksten gevonden in Mawangdui in 1973 en recenter de Guodian bamboe-teksten. Uit deze teksten is nooit duidelijk gebleken dat er een volgorde in hoofdstukken is en ook niet dat de daoïstische school recht tegenover de confucianistische school stond in die tijd.

Tachtig procent van de geschriften van Lao Zi zijn gewijd aan het functioneren van de mens in de maatschappij en zijn rol door middel van deugdzaamheid. Hij vindt moed, edelmoedigheid en leiderschap drie deugden van alle ethische systemen. Echter, de waarlijk deugdelijk mens handelt spontaan vanuit wat hij echt voelt zonder kennis te hebben van en bezig te zijn met de goedkeuring van anderen. Lao Zi schrijft over handeling zonder handelen, door spontaan te spreken en doen wat wordt gevoeld, in plaats van voor de anderen te handelen. Dit voorkomt huichelarij, hypocrisie, het resultaat van mensen die handelen omdat ze denken dat anderen dit goed en waardevol vinden.

Vanuit de daoïstische invalshoek, vormen de confucianistische deugden van menselijkheid, oprechtheid, kennis en wijsheid aanleiding tot huichelarij. Dit omdat deze deugden onderscheid maken tissen goed en fout, een onnodig en overbodig concept in het daoïsme. Bij verder vergelijk met het onderricht van Kong Zi (Confucius), legt Lao Zi de nadruk op rust en sereniteit van geest, terwijl Kong Zi de morale perfectie en sociale aanpassing benadrukt. Daarbij zegt Lao Zi de natuur van een persoon te verzorgen, terwijl Kong Zi de natuur volledig ontwikkelt. Dus Kong Zi hoopt van zijn volgelingen dat ze één met de hemel worden, en Lao Zi opent zichzelf om één te worden met de natuur van het universum. Echter, beide meesters zeggen extremen te vermijden en te leven naar de Gouden Regel.

Bovendien benadrukt Lao Zi het belang van één zijn met de natuur omdat het een positief karakter geeft. Hij ziet echtheid (oorspronkelijkheid), oprechtheid en spontaniteit als "natuurlijke" karakteristieken van de mens. Maar hij beweert dat deze kwaliteiten teniet gedaan worden door opvoeding en culturele invloeden. Daarbij legt hij uit hoe een persoon alle autoriteiten kan verwerpen behalve de autoriteit van jezelf en een persoonlijk god. Hier wordt god begrepen als het alles in de natuur. Daarom weten mensen, die de autoriteit van hun innerlijke natuur kennen en respecteren, waar ze thuis horen.

Om deze redenen staat Lao Zi voor een leven in een kleine, hechte gemeenschap, waar bedrog, zelfzuchtigheid en kwaad niet bestaan zodat het leven eenvoudig wordt. Hij prijst simpelheid door mensen aan te moedigen te leven zonder wensen, kennis, competitie en zintuigelijk genot. Daarom leert hij ook hoe simpel te leven, zonder sluwheid en doortraptheid en zonder toewijding aan het najagen van winst. Dit met resultaat dat Lao Zi zichzelf opent voor het universum en demonstreert hoe een leven te leven vol met de schoonheid van de natuur, waardoor mensen zijn dao als inspiratie en zijn onderricht recht in hun hart kunnen nemen.

---
De weg die verwoord kan worden, is niet de onveranderlijke weg;
de naam waarmee ze benoemd kan worden, is niet de onveranderlijke naam.
Het naamloze staat aan het begin van hemel en aarde;
wat naam heeft, is de moeder van tienduizend dingen.
Door voortdurend vrij van verlangen te zijn, kan men zijn subtiliteiten zien;
door voortdurend verlangens te hebben, kan men zijn verschijningsvorm zien.
Deze beide komen van dezelfde bron, maar verschillen van naam;
De gezamenlijke bron duiden we met het mysterie;
het nog mysterieuzere en subtielere dan het mysterie.
filosofie: lao zi

Historie
De filosofie van dao is onder andere beschreven door Lao Zi (Lao Tzu). Lao Zi is een titel gegeven aan Li Er of Li Dan, die ca. 600 voor Christus leefde en beschouwd wordt als de eerste filosoof van de daoïstische school. Lao Zi betekent oud kind of oude meester. Eigenlijk refereert de naam aan een of meerdere historische figuren en een groep van teksten. De Laozi of dao de jing (tau te tsjing), de canon van de weg en deugd, wordt toegeschreven aan hem en is een van de heiligste geschriften van het daoïsme. Er zijn verschillende commentaren op de dao de jing bekend, o.a. van Yan Zun, Wang Bi, He Shang Gong en Fu Yi. Daarnaast zijn teksten gevonden in Mawangdui in 1973 en recenter de Guodian bamboe-teksten. Uit deze teksten is nooit duidelijk gebleken dat er een volgorde in hoofdstukken is en ook niet dat de daoïstische school recht tegenover de confucianistische school stond in die tijd.

Tachtig procent van de geschriften van Lao Zi zijn gewijd aan het functioneren van de mens in de maatschappij en zijn rol door middel van deugdzaamheid. Hij vindt moed, edelmoedigheid en leiderschap drie deugden van alle ethische systemen. Echter, de waarlijk deugdelijk mens handelt spontaan vanuit wat hij echt voelt zonder kennis te hebben van en bezig te zijn met de goedkeuring van anderen. Lao Zi schrijft over handeling zonder handelen, door spontaan te spreken en doen wat wordt gevoeld, in plaats van voor de anderen te handelen. Dit voorkomt huichelarij, hypocrisie, het resultaat van mensen die handelen omdat ze denken dat anderen dit goed en waardevol vinden.

Vanuit de daoïstische invalshoek, vormen de confucianistische deugden van menselijkheid, oprechtheid, kennis en wijsheid aanleiding tot huichelarij. Dit omdat deze deugden onderscheid maken tissen goed en fout, een onnodig en overbodig concept in het daoïsme. Bij verder vergelijk met het onderricht van Kong Zi (Confucius), legt Lao Zi de nadruk op rust en sereniteit van geest, terwijl Kong Zi de morale perfectie en sociale aanpassing benadrukt. Daarbij zegt Lao Zi de natuur van een persoon te verzorgen, terwijl Kong Zi de natuur volledig ontwikkelt. Dus Kong Zi hoopt van zijn volgelingen dat ze één met de hemel worden, en Lao Zi opent zichzelf om één te worden met de natuur van het universum. Echter, beide meesters zeggen extremen te vermijden en te leven naar de Gouden Regel.

Bovendien benadrukt Lao Zi het belang van één zijn met de natuur omdat het een positief karakter geeft. Hij ziet echtheid (oorspronkelijkheid), oprechtheid en spontaniteit als "natuurlijke" karakteristieken van de mens. Maar hij beweert dat deze kwaliteiten teniet gedaan worden door opvoeding en culturele invloeden. Daarbij legt hij uit hoe een persoon alle autoriteiten kan verwerpen behalve de autoriteit van jezelf en een persoonlijk god. Hier wordt god begrepen als het alles in de natuur. Daarom weten mensen, die de autoriteit van hun innerlijke natuur kennen en respecteren, waar ze thuis horen.

Om deze redenen staat Lao Zi voor een leven in een kleine, hechte gemeenschap, waar bedrog, zelfzuchtigheid en kwaad niet bestaan zodat het leven eenvoudig wordt. Hij prijst simpelheid door mensen aan te moedigen te leven zonder wensen, kennis, competitie en zintuigelijk genot. Daarom leert hij ook hoe simpel te leven, zonder sluwheid en doortraptheid en zonder toewijding aan het najagen van winst. Dit met resultaat dat Lao Zi zichzelf opent voor het universum en demonstreert hoe een leven te leven vol met de schoonheid van de natuur, waardoor mensen zijn dao als inspiratie en zijn onderricht recht in hun hart kunnen nemen.

---
De weg die verwoord kan worden, is niet de onveranderlijke weg;
de naam waarmee ze benoemd kan worden, is niet de onveranderlijke naam.
Het naamloze staat aan het begin van hemel en aarde;
wat naam heeft, is de moeder van tienduizend dingen.
Door voortdurend vrij van verlangen te zijn, kan men zijn subtiliteiten zien;
door voortdurend verlangens te hebben, kan men zijn verschijningsvorm zien.
Deze beide komen van dezelfde bron, maar verschillen van naam;
De gezamenlijke bron duiden we met het mysterie;
het nog mysterieuzere en subtielere dan het mysterie.

©Stefan van der Sanden, 2020-09-22
http://www.krachtigekruiden.nl